jueves, 22 de septiembre de 2016

          El escritor y sus fantasmas

Así lo llamó Ernesto Sábato.
Nunca olvidaré cómo lo vi llorar.
Hacía muy poco tiempo que su mujer había fallecido.
Y a miles de kilómetros de su hogar,
 en una ciudad cualquiera,
 recordaba a su esposa
y rompía a llorar.

Luego habló de por qué España es un país
 para el anarquismo y no para el comunismo.
Habló de su obra, de sus miedos.
De un modo u otro, habló de su esquizofrenia.

Pero él, simplemente, se acordaba de ella y rompía a llorar…








O escritor e as súas pantasmas

Así o chamou Ernesto Sábato.
Nunca esquecerei como o vin chorar.
Facía moi pouco tempo que a súa muller falecera.
E a miles de quilómetros do seu fogar,
nunha cidade calquera,
lembraba á súa esposa
e rompía a chorar.

Logo falou de por que España é un país
para o anarquismo e non para o comunismo.
Falou da súa obra, dos seus medos.
Dun modo ou outro, falou da súa esquizofrenia.

Pero el, simplemente, acordábase dela e rompía a chorar...



No hay comentarios:

Publicar un comentario

Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.