El escritor y sus
fantasmas
Así
lo llamó Ernesto Sábato.
Nunca
olvidaré cómo lo vi llorar.
Hacía
muy poco tiempo que su mujer había fallecido.
Y
a miles de kilómetros de su hogar,
en una ciudad cualquiera,
recordaba a su esposa
y
rompía a llorar.
Luego
habló de por qué España es un país
para el anarquismo y no para el comunismo.
Habló
de su obra, de sus miedos.
De
un modo u otro, habló de su esquizofrenia.
Pero
él, simplemente, se acordaba de ella y rompía a llorar…
O escritor e as súas pantasmas
Así
o chamou Ernesto Sábato.
Nunca
esquecerei como o vin chorar.
Facía
moi pouco tempo que a súa muller falecera.
E
a miles de quilómetros do seu fogar,
nunha
cidade calquera,
lembraba
á súa esposa
e
rompía a chorar.
Logo
falou de por que España é un país
para
o anarquismo e non para o comunismo.
Falou
da súa obra, dos seus medos.
Dun
modo ou outro, falou da súa esquizofrenia.
Pero
el, simplemente, acordábase dela e rompía a chorar...
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.