lunes, 29 de agosto de 2016

Aquel hombrecillo

Estaba convencido de que había un error,
así que cuando la jubilación llamó a su puerta vio el cielo abierto.
Decidió dedicarse a ello a tiempo completo, sin dudarlo.
Primero hizo una buena planificación.
Listó todos los libros y artículos que existían en el mercado editorial.
Por si acaso, se suscribió a múltiples “newsletters”
esperando hallazgos de algún colega.
También hizo investigación de campo.
Horas y horas allí, observando y registrando.
Pero de poco valió.

Cada noche se tumbaba en su cama vacía y solitaria,
las sábanas frías y duras.
Y se preguntaba una y otra vez lo mismo:
“Si noto mi corazón parado desde que ella se fue, ¿cómo es que sigo vivo?”

Aquel homiño

Estaba convencido de que había un erro,
así que cando a xubilación chamou á súa porta viu o ceo aberto.
Decidiu dedicarse a iso a tempo completo, sen dubidalo.
Primeiro fixo unha boa planificación.
Listó todos os libros e artigos que existían no mercado editorial.
Polo si ou polo non, subscribiuse a múltiples "newsletters"
esperando achados dalgún colega.
Tamén fixo investigación de campo.
Horas e horas alí, observando e rexistrando.
Pero de pouco valeu.

Cada noite tombábase na súa cama baleira e solitaria,
as sabas frías e duras.
E preguntábase unha e outra vez o mesmo:
"Se noto o meu corazón parado desde que ela foise, como é que sigo vivo?"


No hay comentarios:

Publicar un comentario

Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.