viernes, 14 de octubre de 2016

Extraña



Durante un tiempo, pensé que no era normal.
Establecía conexiones raras, incomprensibles.

Escuchaba el motor de un coche y rompía a llorar.
El canto de un pájaro y ardía en deseos de fornicar.
Escuchaba mi voz y se reía, a lo lejos.

Extraña, mi memoria.

Estraña

Durante un tempo, pensei que non era normal.
Establecía conexións raras, incomprensibles.

Escoitaba o motor dun coche e rompía a chorar.
O canto dun paxaro e ardía en desexos de fornicar.
Escoitaba a miña voz e ríase, de lonxe.


Estraña, a miña memoria.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.