Durante
un tiempo, pensé que no era normal.
Establecía
conexiones raras, incomprensibles.
Escuchaba
el motor de un coche y rompía a llorar.
El
canto de un pájaro y ardía en deseos de fornicar.
Escuchaba
mi voz y se reía, a lo lejos.
Extraña,
mi memoria.
Estraña
Durante
un tempo, pensei que non era normal.
Establecía
conexións raras, incomprensibles.
Escoitaba
o motor dun coche e rompía a chorar.
O
canto dun paxaro e ardía en desexos de fornicar.
Escoitaba
a miña voz e ríase, de lonxe.
Estraña,
a miña memoria.
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.